İmkansız Madencilik CEO’su Oliver Günasekara, geçen haftaki TechCrunch İklim etkinliğinde büyüleyici bir adımla beni bir kenara çekti. Okyanus tabanında çok sayıda değerli metal olduğu ortaya çıktı – lityum iyon pillere yönelik artan talebin üstesinden gelmenin anahtarı olan nikel ve kobalt gibi malzemeler.
San Jose merkezli Y Combinator mezunu, süreçte kırılgan ekosisteme zarar vermeden polimetalik nodül kayaları için okyanusun derinliklerini çıkarmak için bir yöntem geliştirdiğine inanıyor. Son yıllarda – bariz nedenlerle – uygulamaya ara verilmesi çağrısında bulunan 622 deniz bilimi ve politika uzmanının yaptığı bir açıklama da dahil olmak üzere, sıcak bir düğme konusu haline geldi.
Şirketin baş sürdürülebilirlik sorumlusu Renee Grogan geçen yılın sonlarında yaptığı bir açıklamada şunları kaydetti:
Derin deniz madenciliği endüstrisine karasal madenciliğin etkilerini yansıtma izni verilmemelidir. Henüz başlamamış bir endüstri için çıta daha yükseğe ayarlanmalıdır. Derin deniz madenciliğini yasaklamak yerine, sektöre meydan okuyalım: Çizim tahtasına geri dönün – ciddi zarara neden olmayacak şekilde tasarlayın. İmkansız Madenciliğin başarmayı amaçladığı şey budur.
İmkansız, kendi sitesinde, bu metalleri kayalardan “kurtarmak” için bakteriyel solunum kullanan bir süreci anlatıyor. Teknoloji, şirkete melek yatırımcı Justin Hamilton tarafından yönetilen ve bir dizi ek YC yatırımcısı içeren 10.1 milyon dolarlık yeni bir tur kazandıracak kadar etkileyiciydi.
Günasekara bir yayında “ABD’nin kritik pil metallerine bağımsız ve güvenli erişime ihtiyacı var” diyor. “Bu sermaye enjeksiyonu ile derin su robotlarımızın üretimini hızlandırmaktan ve hem düzenleyicilere hem de paydaşlara tarama tabanlı teknolojinin yapamayacağını, yani deniz tabanı ortamının korunmasını başarabileceğimizi kanıtlamaktan heyecan duyuyoruz.”
Finansman, ek geliştirmeye (dolayısıyla bu yazının üst kısmındaki çok net görüntü) ve girişimin sualtı robotik çıkarma sisteminin test edilmesine yönelik olacak.
