Pazartesi akşamı, BFM TV’nin setinde kanal, Fransız halkının siyasi hayattaki algısı üzerine bir raporun yazarını davet etmişti. Fransızların demokratik yaşamda bilgi ve eğitim eksikliği üzerine bir tartışma izler. Daha da ilginci, mesele medya eğitimi ve içerik hiyerarşisinin yokluğuydu.
saman ve kiriş
Televizyonlardaki editör yazarlarının Web’deki içerik ve bilgi hiyerarşisinin eksikliğini eleştirmesini duymak her zaman eğlencelidir. Buradaki nokta şudur: Web’de filtreleme veya doğrulama olmadan her şeyi ve her şeyi bulabilirsiniz. Son zamanlardaki iki örnek, cevap vermek istemenizi sağlıyor: TV setlerinde de.
Birincisi, Ukrayna’daki savaş hakkında konuşmak için her yere davet edilen bu Fransız’ınki. Adrien Bocquet yalanlarını bulduğu tüm televizyon ve radyo setlerinde damıttı ve ancak birkaç editör tarafından yapılan ciddi bir araştırmadan sonra herkes onun her şeyden önce büyük bir mitomanyak olduğunu keşfetti.
İkinci örnek de bir o kadar hayal ürünü. Parisli bir bodur hikayesine kafa yormuş. Gazeteciler hiçbir şeyi kontrol etmedi, haber hükümete geri döndü. Daha da iyisi, kurban olduklarını iddia eden çiftin kar kadar beyaz olmayabileceğini bu hafta öğrendik. Doğal olarak, herkesin başına bir gaf gelir, ancak geleneksel medya tıklamanın ve erişimin peşinde koşarken, konu bilgi hiyerarşisi olduğunda Web’in yargılandığını görmek her zaman komiktir. Bu BFM TV setinde bulunan kişilerin hepsinin mutlu bir şekilde otuzun üzerinde ve üzerinde olduğu ve açıkçası gençlerin çekimser kalmalarının yanı sıra sözde siyasi ve demokratik cehaletlerinin de kınandığı belirtilmelidir. Aynı zamanda, Web’in bilgiyi doğrulamak ve elde etmek için çok iyi bir araç olabileceğini unutmak anlamına gelir.
İnşaat tutkusu
Adrien Bocquet davası üzerinde çalışan gazeteciler OSINT tekniklerini kullandılar: Açık Kaynak İstihbarat. Fotoğrafları coğrafi olarak etiketlediler, gruplandırmalar yaptılar, görüntüleri analiz ettiler vb. Bunlar, herkesin oldukça basit bir şekilde edinebileceği araştırma teknikleridir. Giriş için herhangi bir teknik veya mali engel yoktur. Tek gereken biraz pratik yapmak ve konuya ilgi duymak. Ve kabul edelim: OSINT yaparken ekranınızın arkasında küçük bir bilgisayar korsanı heyecanı var. Ancak hepimiz gazeteci değiliz ve Web bazen daha pratik şeyler konusunda eğitim almayı mümkün kılıyor.
Ailem bir evi yeniden şekillendiriyor ve işin çoğunu kendileri yapmaya karar verdiler. İlk niyetleri bu değildi ama bir sorunla karşılaştılar. Esnaf gelmedi. Onuncu ustanın sonunda babam çatladı. YouTube’a koydu ve bulduğu tüm kendin yap, fayans, sıva ve diğer inşaat saçmalıklarının videolarını yazdı. Birkaç özel çalışma dışında, her şeyi kendisi yaptı.
Devrettiği işe gelince, DIY YouTubers sayesinde, gerektiğinde işi yeniden yaptırmak anlamına gelse bile, onları ayrıntılı olarak denetleyebildi. Maalesef yıkım kısmını bana devretmeyi reddetti. YouTube sayesinde tamir etmeyi öğrenen tek kişi o değil. Kapatma sırasında, tüm komşularım farklı derecelerde başarı ile çalıştı.
Diğer alanlarda, hiç eğitimi olmayan babam, gerçekleri kurgudan ayırmada son derece ustadır. Benim gibi belirli bloglara yönelik makaleler okuduysa, en sevdiği geleneksel ve dijital haber kanallarına sahiptir. Kısacası Twitter’da ilk videoyu satın alacak olan o değil. Neden? Niye ? Tek kelimeyle: deneyim.
Gençlere karşı kıdemli: bir başarı hikayesi
En büyük dijital şehir efsanelerinden biri gençlere yöneliktir. Gençlerin “doğal olarak” dijital konusunda daha anlayışlı olduklarını her okuduğumda bir euro almış olsaydım, yalnızca Arcadia önümüzdeki otuz yıl için finanse edilmekle kalmaz, aynı zamanda Mallorca’da emekli olabilirdim.
TikTok’ta nasıl video yapılacağını bildiğimiz için bilgisayarlara hakim değiliz ya da Web’deki saçmalıkları tespit edebiliyoruz. Ayrıca, alanında mükemmel olan, Hindenburg’dan daha büyük saçmalıkları retweetleyen geliştirici veya sistem yöneticisi olan arkadaşlarımın sayısı göz önüne alındığında, bilgisayar bilimi eğitimi almanın aptallıktan koruduğundan şüpheliyim.
İki unsur, doğruyu yanlıştan ayırmayı mümkün kılar. Birincisi sadece deneyimdir. Babam inşaattaki “eğitimi” için yüzlerce video izledi ve hepsini benim için kopyaladı. Sadece öğrenmek için değil, aynı zamanda teknikleri, püf noktalarını, materyalleri tespit etmek için. Kendin Yap mağazası satış görevlileri için bir düşünce bırakın. Babamla karşılaştıklarında ve ona ihtiyacı olmayan malzemeleri satmaya çalıştıklarında, bu her zaman harika bir andır.
Diğer unsur ise eleştirel düşünmedir. Açıkçası, okulda edinilebilir, ancak eğitim kurumumuzun esas olarak bir biçimlendirme makinesi olduğu göz önüne alındığında, kazanılmaz. Eleştirel düşünme nedir? Basitçe, “Bu kişi bana bunu neden söylüyor? Bu, medya için olduğu kadar telefonla satış görevlileri için de geçerlidir. Bouygues Telekom satıcım bana fiber abonelik, kasa, TikTok videoları yapmak için bir telefon, sigorta, uzatılmış garanti satmakta ısrar ettiğinde, bunu neden yaptığını biliyorum. Ve genellikle neden Amazon Prime’a bağımlı olduğumu hatırlıyorum.
Önümüzdeki hafta tesisat işimi bitirmiş olacağım ve size son Scream’in neden başarılı olduğunu açıklayacağım.
