E-atıkları azaltmak, Avrupa Birliği milletvekillerinin önemli bir itici gücüydü teklif dün cep telefonları ve diğer cihazlar için evrensel bir şarj cihazını zorunlu kılmak için. Ancak, önlemin dünyanın e-atık sorununda anlamlı bir fark yaratması için bir araya gelmesi gereken birçok faktör var.
Avrupa Parlamentosu’na göre, bir araya yığılmış, kullanılmayan ve atılan şarj cihazları Avrupa’da yılda yaklaşık 11.000 metrik ton e-atık ekliyor. Farklı cihazlar için farklı şarj cihazlarına olan ihtiyacı ortadan kaldırarak bu yığını küçültmeyi umuyorlar – bu nedenle sadece birkaç yıl içinde, çoğu yeni cep telefonunun AB’de satılmak üzere bir USB-C şarj bağlantı noktasıyla gelmesi gerekecek. USB-C’ye geçiş yapmak, tüketicilerin eninde sonunda yılda 250 milyon euro AB, “gereksiz şarj cihazı alımlarında” diyor.
Uzmanlar, hareketin dünya çapında biriken büyük miktarda e-atıkta büyük bir göçük oluşturmasının beklenmediğini söylüyor. Sınır. Yine de, kararın daha sembolik bir anlamı olabilir. Daha sert düzenlemelerin Big Tech’i savurgan alışkanlıkları değiştirmeye nasıl zorlayabileceğine dair bir örnek teşkil ediyor.
Almanya, Bonn’daki Birleşmiş Milletler Eğitim ve Araştırma Enstitüsü başkanı ve Sürdürülebilir Döngüler Programının (SCYCLE) yöneticisi Ruediger Kuehr, “Bu önemli bir adım, ancak kesinlikle e-atık sorununu çözmüyor” diyor.
Sorunun bir kısmı, nihayetinde e-atık haline gelen ve şarj cihazlarının küçük bir kısmını oluşturan cihazların büyüklüğüdür. “[11,000 metric tons] Newfoundland Memorial Üniversitesi’nde e-atık araştırması yapan profesör Josh Lepawsky, kulağa çok gibi gelebilir, ancak çok küçük” diyor. Lepawsky, “Bunun bir çözüm olarak sunulması açısından – hatta e-atık için kısmi bir çözüm – bence bir gerginlik” diyor.
Kuehr’e göre, küresel olarak her yıl 54.000 metrik ton şarj cihazı boşa gidiyor. Bu, yıllık olarak üretilen toplam 53,6 milyon mt e-atığın yalnızca yüzde 0,1’i kadardır. 2020 Küresel E-Atık Monitörü Kuehr’in birlikte yazdığı.
AB’nin yeni kuralının, her yıl Avrupa’da hurdaya ayrılan 11.000 metrik ton şarj cihazını bile ortadan kaldırıp kaldırmayacağı zor bir karar. Avrupa Konseyi ve Avrupa Parlamentosu’nun bu yıl içinde resmi olarak onaylaması beklenen yeni yetki, tabletler, e-okuyucular, kulaklıklar, dijital kameralar, el tipi video oyun konsolları ve taşınabilir hoparlörler dahil olmak üzere diğer elektronik cihazlar için şarj cihazları için de geçerlidir.
Önlemin e-atıkları azaltmada ne kadar başarılı olduğu, büyük ölçüde joker bir karta bağlıdır: Florida Üniversitesi Sürdürülebilir Altyapı ve Çevre Mühendisliği Okulu’nda doçent olan Sara Behdad, insan davranışı, diyor. “Soru, bu standartlaştırılmış parçayı kullanıcıların daha fazla tüketmesini kolaylaştırmak için mi kullanacağız, yoksa standardizasyonu yeniden kullanımı, onarımı ve kurtarmayı teşvik etmek için mi kullanacağız?” diyor Behdad.
Bir senaryoda, şarj cihazlarının standartlaştırılması verimliliği artırdığı için üretim maliyetlerini düşürürse, daha düşük fiyatların insanları daha fazla şarj cihazı satın almaya teşvik etme riski vardır. Behdad, belki de her oda için bir tane satın almak isteyeceklerini ve bunun daha fazla e-atık olabileceğini söylüyor.
Öte yandan, Behdad, parçaların standartlaştırılmasının genellikle herhangi bir elektronik cihazı tamir etmeyi ve geri dönüştürmeyi kolaylaştırmanın bir yolu olarak görüldüğüne dikkat çekiyor. Eski şarj cihazları genellikle onarılmaz ve yeniden kullanılmaz. Birinin çöp çekmecesinde çürümeye veya çöp kutusuna atılmaya daha yatkınlar. Bir geri dönüşüm merkezine giderlerse, genellikle diğer ev elektroniği ile birleştirilir ve parçalanırlar. Parçalandıktan sonra, herhangi bir değerli malzeme geri kazanılabilir.
Kuehr, şarj cihazlarında bulunması en çok istenen malzemenin bakır olduğunu söylüyor. Ve geri dönüşümcüler, geri dönüşüm şarj cihazlarına öncelik vermeye karar verirlerse, standardizasyon, şarj cihazlarını ayırmak için altyapıyı oluşturmalarını ve onlardan geri kazanılan malzemenin kalitesini iyileştirmelerini kolaylaştırabilir.
Bu arada, eski cihazlardan evrensel bir şarj cihazına engebeli bir geçiş olabilir. İnsanlar yeni standarda uygun olmayan cihazları erken kullanımdan kaldırırsa, e-atıkta geçici bir artış olabilir. Görev süresinin 2024’te, yıl sonuna doğru yürürlüğe girmesi bekleniyor. Standart sonunda dizüstü bilgisayarlar için de geçerli olacak, ancak bu geçiş daha uzun sürecek: Kuralın yürürlüğe girmesinden 40 ay sonra.
Ancak Kuehr, geçiş döneminden sonra nihayetinde en azından e-atıkta bir miktar azalma olacağından emin. “Herhangi bir yenilikte, birkaç adımı önceden atmadan önce bir geri adım var. Bence burası da oldukça benzer,” diyor Kuehr.
Kısa vadede, Kuehr ve diğer e-atık uzmanları, AB milletvekillerinin yeni düzenlemeler getirerek e-atıkları yıkmasının büyük bir mesele olduğunu söylüyorlar. AB, yıllardır şirketleri gönüllü olarak evrensel bir şarj cihazına geçmeye zorlamaya çalıştı. Bu cephede ilerleme olsa da, Apple Lightning aksesuarlarıyla açık bir şekilde aykırıdır. Avrupalı Milletvekilleri artık herkesi gemiye almak için havuç yerine sopa kullanmaya hazır görünüyor.
Apple, bir yorum talebine hemen yanıt vermedi. Sınır ancak daha önce göreve karşı geri itti. Şirketten yapılan açıklamada, “Yalnızca bir tür bağlayıcıyı zorunlu kılan katı düzenlemenin inovasyonu teşvik etmek yerine onu boğduğundan ve bunun da Avrupa’daki ve dünyadaki tüketicilere zarar vereceğinden endişe duyuyoruz” dedi. Beyan Eylül ayında medyaya. Bununla birlikte, Apple, yalnızca kablosuz olarak şarj olan yeni telefonlar yapmayı düşündüğüne dair söylentiler doğruysa, yeni kuralın üstesinden gelebilir. USB-C standardı şu ana kadar kablolu bir kabloyla şarj olan cihazlar için geçerlidir. (Apple’ın Lightning kablolarına ne olabileceği hakkında daha fazla bilgi için bu hikayeye göz atın: SınırJon Porter).
Şirketlerin ürünleriyle sorumlu bir şekilde ilgilenmesini gerektiren politikaları savunan kar amacı gütmeyen Product Stewardship Institute’un CEO’su ve kurucusu Scott Cassel, “Apple’ın inovasyonunu alması ve e-atık olan toplum sorununa odaklanması gerekiyor” diyor. tüketicilerin onlarla işi bittiğinde.
Avrupa, bu tür “genişletilmiş üretici sorumluluğu” politikalarını uygulamak için erken davrandı ve bazı eyaletlerin ABD’de benimsediği benzer politikaların bir parçası için bir model görevi gördü. Cassel, AB’nin şarj cihazları konusunda attığı yeni adımın, dünyanın diğer bölgelerinde e-atıkları azaltacak benzer veya potansiyel olarak daha kapsamlı değişikliklere işaret edebileceği konusunda iyimser.
“AB gönüllü girişimleri denedi. İşe yaramadı. Dolayısıyla, bu küresel sorunu çözmek için güçlü bir siyasi iradeye ihtiyaç olduğunu gösteriyor” diyor. “İlk tepkim şükür oldu, uzun zaman oldu… Kimin evi iplere dolanmaz?”
