Dünyanın manyetik kutuplarının dönmesi muhtemel değil

Güney Atlantik’te jeomanyetik alan kuvvetinin hızla azaldığı gizemli bir bölgenin ortaya çıkması, Dünya’nın manyetik kutup değişimine doğru gittiği yönünde spekülasyonlara yol açtı. Bununla birlikte, 9.000 yıl öncesine uzanan kanıtları bir araya getiren yeni bir çalışma, mevcut değişikliklerin benzersiz olmadığını ve sonuçta kartlarda bir geri dönüşün olmayabileceğini öne sürüyor. Çalışma şurada yayınlandı: PNAS.

Dünyanın manyetik alanı, uzaydaki yaşamı tehdit eden çevreye ve aksi takdirde atmosferi süpürecek olan güneş rüzgarlarına karşı görünmez bir kalkan görevi görür. Bununla birlikte, manyetik alan sabit değildir ve düzensiz aralıklarla ortalama her 200.000 yılda bir kutup değişimi meydana gelir. Bu, manyetik Kuzey ve Güney kutuplarının yer değiştirdiği anlamına gelir.

Son 180 yılda, Dünya’nın manyetik alan gücü yaklaşık yüzde 10 azaldı. Eş zamanlı olarak, Güney Atlantik’te Güney Amerika kıyılarında alışılmadık derecede zayıf bir manyetik alana sahip bir alan büyüdü. Güneşten gelen yüksek yüklü parçacıklara maruz kalması nedeniyle uyduların birkaç kez arıza yaptığı bu bölgeye Güney Atlantik Anomalisi denir. Bu gelişmeler, kutuplaşmayı tersine çevirebileceğimize dair spekülasyonlara yol açtı. Ancak yeni çalışma, durumun böyle olmayabileceğini öne sürüyor.

Lund’dan jeolog Andreas Nilsson, “Dünya’nın manyetik alanındaki son 9000 yılda meydana gelen değişikliklerin haritasını çıkardık ve Güney Atlantik’tekine benzer anomaliler, muhtemelen Dünya’nın manyetik alanının gücündeki karşılık gelen varyasyonlarla bağlantılı olarak tekrar eden fenomenlerdir” diyor. Üniversite.

Sonuçlar, tümü Dünya’nın manyetik alanı hakkında bilgi taşıyan yanmış arkeolojik eserler, volkanik örnekler ve tortul sondaj çekirdeklerinin analizlerine dayanmaktadır. Bunlara 580 santigrat dereceye kadar ısıtılmış kil kaplar, katılaşmış volkanik lavlar ve göllerde veya denizde biriken tortular dahildir. Nesneler zaman kapsülü görevi görür ve geçmişteki manyetik alan hakkında bilgi taşır. Araştırmacılar, hassas enstrümanlar kullanarak bu manyetizasyonları ölçebildiler ve belirli yer ve zamanlarda manyetik alanın yönünü ve gücünü yeniden oluşturdular.

Andreas Nilsson, “Farklı zaman dilimlerinden ve konumlardan alınan bu dolaylı gözlemleri, manyetik alanın son 9000 yılda tek bir küresel yeniden yapılandırılmasında birleştiren yeni bir modelleme tekniği geliştirdik” diyor.

Araştırmacılar, manyetik alanın nasıl değiştiğini inceleyerek, alanı oluşturan Dünya’nın çekirdeğindeki temel süreçler hakkında daha fazla bilgi edinebilirler. Yeni model, manyetik alandaki ölçülen ve modellenen varyasyonları karşılaştırarak hem arkeolojik hem de jeolojik kayıtların tarihlendirilmesi için de kullanılabilir. Ve güven verici bir şekilde, onları yakın bir kutup değişimi hakkındaki spekülasyonlarla ilgili bir sonuca götürdü:

Andreas Nilsson, “Yeniden yaratılan anomalilerle benzerliklere dayanarak, Güney Atlantik Anomalisinin önümüzdeki 300 yıl içinde muhtemelen ortadan kalkacağını ve Dünya’nın kutupların tersine çevrilmediğini tahmin ediyoruz.”