“Özellik sürünmesi” olarak da bilinen Bloatware, bir programın ardışık sürümleri giderek daha fazla bellek ve işlem gücü çekip, gözle görülür iyileştirmeler sağlamadan her şeyi yavaşlattığında ortaya çıkar.
“Yararlı” yazılımlar masaüstünden telefona, ardından buluta ve hatta SaaS (Hizmet Olarak Yazılım) ürünlerine taşındığından, bloatware sorunu her zamankinden daha büyük. SaaS yazılımı, başlangıçta aşırı yüklenmeye basitleştirilmiş bir yanıt olarak satıldığından özellikle can sıkıcıdır. Gartner’a göre, “2023 yılına kadar işletmeler, BT yazılımlarında kullanılmayan özellikler için 750 milyon doları aşacak.”
Teknoloji dünyasının gereksiz yazılımları kesme zamanı geldi.
Nasıl başladı?
İlk günlerinde, bloatware, yazılım şirketlerinin kullanıcıları cezbetmek için ürünlerine ekledikleri fırfırlar ile sınırlıydı. Ancak PC çağında ikinci bir bloatware türü de kendini empoze etti: PC üreticileri için ek bir gelir kaynağı olduğu için bir makineye önceden yüklenmiş bir yazılımdır.
Diğer durumlarda, bloatware önceden yüklenmiş “deneme yazılımı” biçiminde geldi. Son yirmi yılda bir bilgisayar satın alan herkes, yazılım güvenlik şirketleri ve diğerlerinden gelen açılır pencerelerden ve promosyon tekliflerinden rahatsız olmuş ve kullanıcıları ürünlerini ücretsiz deneme süresi için denemeye davet etmiştir.
Tarayıcı tabanlı bilgi işlem, başka bir bloatware biçimini ortaya çıkardı. İnsanların bir web sitesini keşfetmek veya yasal bir uygulama yüklemek istediklerinde bilmeden indirdikleri ek araç çubukları ve tarayıcı uzantıları biçiminde gelirler. Akıllı telefonla birlikte, hava durumu tahmini gibi kimsenin istemediği, ancak küçük ekranlarımızdaki değerli alanı darmadağın eden bir oyun, hizmet ve bilgilendirici uygulama evreni ortaya çıktı.
Nasıl gidiyor ?
Bloatware, tüketici hedeflerinden kurumsal hedeflere geçerek giderek daha yaygın hale geldi. Mühendisler yeni hileler ve şık yeni özellikler icat eder ve bu, kullanıcıların ihtiyaç duyduğu yeniliklerden ziyade bir ürüne yeni bir öğe eklemeyi haklı kılan şeydir. Satıcılar, dünyaya bir ürünün büyüdüğünü ve geliştiğini göstermek için yeni özelliklere ihtiyaç duyar ve böylece en son sürümü daha kolay satar.
Büyük hesaplar, artık herkesin kullandığı ürünün bir parçası olan özel özellikler talep ediyor ve bu nedenle ihtiyaç duymadıkları, istemedikleri veya kullanmadıkları özellikler için daha fazla ödeme yapıyor.
Belki de en şaşırtıcı olanı, büyük bulut yazılımı üreticilerinin eski yazılım satıcılarının kötü alışkanlıklarını benimsemesidir. 1990’larda ve 2000’lerin başında, altyapılarını basitleştirmeye ve standartlaştırmaya çalışan şirketlere yardımcı olmayı amaçlayan “paket uygulamalar” olarak da bilinen COTS’nin (ticari kullanıma hazır yazılım) yükselişini gördük. Aldıkları ise tam tersiydi.
Bu aşırı yüklenmiş uygulamalar, çabaları düzene sokma ihtiyacını ele almak yerine, daha fazla iş yarattı ve şirketleri bu araçlara uyum sağlamak için kendi süreçlerini değiştirmeye zorladı. Sarkaç, daha güçlü ve dağıtımı daha kolay olan, ancak yine de COTS’nin içeri sızmasına izin veren SaaS araçlarına doğru kaymıştır. Bir zamanlar kullanıcı dostu ve sezgisel olan ürünler artık büyük BT departmanlarının çalışmasını gerektiriyor.
Bloatware, nedeni veya biçimi ne olursa olsun, bir baş belasından daha fazlasıdır. SaaS’ın değer önerisi, bir sahiplik modelinden kullanım veya tüketime dayalı bir modele geçmekti. Tüm özellik kutularını işaretleme girişiminde bulunan satıcılar, bunu umursuyormuş gibi davranmaya başladılar ve bu da ekstra fırfırlara ihtiyaç duymayan, bunun yerine işlerine hızla değer katan BT çalışanları arasında daha da fazla endişeye neden oldu.
Bu hantal yazılımla, BT departmanları, baştan doğru şekilde yapılandırılması gereken özellikleri yapılandırmak veya yapılandırmayı kaldırmak için zaman harcar. Bu karmaşık ve yönetilmesi zor yazılım paketleri ve platformlar, iş çevikliğini engeller ve BT ekiplerinin yapmaları gereken şeye odaklanmasını engeller. Entegrasyon sorunlarına ek olarak, bloatware ağları tıkar ve işlem gücünü tüketir.
Bloatware’in güvenlik üzerinde de bir etkisi vardır. Bir şirketin saldırı yüzeyini genişletebilirler. Çok karmaşık bir sistemin savunması daha da zor olsa da, saldırı yüzeyini artırmak işleri basitleştirmez. Veri ihlallerinin bu yıl rekor kırma yolunda olması şaşırtıcı değil.
Pek çok SaaS satıcısının bloatware kullanmaktan suçlu olması, bu alanda faaliyet gösteren bizler için özellikle ironik. Aslında, SaaS için ilk argüman bir tür şişkinlik önleyici çözümdü, yani bir şirketin BT maliyetlerini önemli ölçüde azaltan basit ve kullanımı kolay araçlar.
Nasıl sonlandırılır?
Kurumsal dünyada, son on yılda yeni nesil basitleştirilmiş SaaS ürünleri ortaya çıktı. Bloatware ile uğraşmak için BT bütçesine sahip olmayan küçük ve orta ölçekli işletmelere yardım etmeye çalışıyor.
Bunlardan kaçınmak için BT, uygulama rasyonalizasyonunu, tüm SaaS uygulamalarını gözden geçirmek için sık ve düzenli bir stratejik faaliyet haline getirmeli ve böylece bir uygulamayı tutma, kaldırma veya değiştirmeyi değerlendirmelidir. Aslında, SaaS uygulamalarını yönetmek, daha azına sahip olma hedefiyle BT için temel bir ölçüm haline gelmelidir.
Yeni bir uygulama başlatırken, başka bir önemli önlem, bloatware ile mücadeleye yardımcı olabilir. Kullanımı izlenmeli veya izlenmemelidir. Gerçekten kullanılıyorsa, tüm özelliklerin kullanılıp kullanılmadığını belirleyin. Uygulama kullanılmazsa, hizmet dışı bırakılmalıdır. Tüm özellikler kullanılmazsa, değiştirilebilir.
Bu uygulamayı bitirmenin ve geçmişten ders almanın zamanı geldi. Yazılım bolluğunu gidermek için, kullanıcıların ihtiyaçlarının tam kalbine ulaşan yazılımlar oluşturmamız gerekiyor – Özelleştirilmesi kolay, yönetimi verimli ve entegre edilmesi esnek SaaS.
