James Webb Uzay Teleskobu, son yılların en çok beklenen görevlerinden birinde derin uzaya bakmaya başlamak üzere.
Fırlatmadan beş ay sonra ve onu güneşimizin etrafında yörüngeye oturtacak bir noktaya yapılan bir milyon millik yolculuğun ardından, şimdiye kadar yapılmış en güçlü uzay teleskobu, şu anda gemideki bilimsel araçlarının son kalibrasyonlarını yapıyor. Ardından, sadece birkaç hafta içinde, evrenimizin gizemlerini çözmeye çalışmanın heyecan verici çalışmasına başlayacak.
Bu hafta NASA, James Webb Uzay Teleskobu ekibinin uzay tabanlı gözlemevi ile keşfetmek istediği iki gök cismini zaten belirlediğini açıkladı: Lav kaplı 55 Cancri e ve havasız LHS 3844 b.
Bu ötegezegenlerin her ikisi de (güneş sistemimizin dışındaki bir gezegen), büyüklükleri ve kayalık bileşimleri nedeniyle “süper Dünyalar” olarak sınıflandırılır. Webb ekibi, hem “galaksideki gezegenlerin jeolojik çeşitliliği hem de Dünya gibi kayalık gezegenlerin evrimi” hakkında daha fazla bilgi edinme umuduyla teleskopun yüksek hassasiyetli tayfölçerlerini eğitecek. NASA dedi†
55 cancri e
55 Cancri e, güneşinden yalnızca 1,5 milyon mil uzaktadır (bizimkinden 93 milyon mil uzaktayız) ve bu nedenle tipik kaya oluşturan minerallerin erime noktasının çok üzerinde yüzey sıcaklıklarına sahiptir. Bu, yüzeyinin bazı bölümlerinin lav okyanuslarıyla kaplı olabileceği anlamına gelir.
Webb ekibi, 55 Cancri e’nin gelgitle kilitlenip kilitlenmediğini ve bir tarafının her zaman yıldızına dönük olup olmadığını öğrenmek istiyor. Böyle bir durum, bir yıldıza bu kadar yakın yörüngede dönen gezegenler için olağan olurdu, ancak NASA’nın Spitzer Uzay Teleskobu tarafından gerçekleştirilen daha önceki gözlemler, gezegenin en sıcak kısmının doğrudan yıldıza bakan alandan uzakta olduğunu ve gün içindeki sıcaklığın arttığını gösteriyor. taraf değişir.
Bu, bilim adamlarını 55 Cancri e’nin ısıyı değiştiren dinamik bir atmosfere sahip olup olmadığını merak etmeye bıraktı. Bu, Webb’in Yakın Kızılötesi Kamerası (NIRCam) ve Orta Kızılötesi Enstrümanının (MIRI) gezegenin gündüz tarafının termal emisyon spektrumunu yakalayarak yanıtlayabilmesi gereken bir soru.
Alternatif olarak, gezegenin gelgitle kilitlenmemiş olması ve aslında dönmesi de mümkündür. NASA, bu durumda yüzeyin “gün boyunca ısınacağını, eriyeceğini ve hatta Webb’in algılayabileceği çok ince bir atmosfer oluşturacağını” söyledi. “Yüzeye yağan lav damlacıkları, gece çöktüğünde tekrar katılaşıyor.” Ekip, durumun böyle olup olmadığını belirlemek için Webb’in NIRCam’ını kullanmayı planlıyor.
LHS 3844 b
Çok daha küçük ve daha soğuk olan LHS 3844 b, Webb bilim adamlarına bir ötegezegenin yüzeyindeki katı kayayı yakından analiz etme şansı sunuyor. Farklı kaya türlerinin farklı spektrumları vardır, bu nedenle Webb ekibi gezegenin bileşimi hakkında daha fazla bilgi edinmek için MIRI kullanmayı planlıyor.
NASA, MIRI’nin LHS 3844 b’nin gündüz tarafındaki termal emisyon spektrumunu yakalayacak ve bileşimini belirlemek için bazalt ve granit gibi bilinen kayaların spektrumlarıyla karşılaştıracağını söyledi.
Webb’in iki ötegezegenle ilgili gözlemlerinin bilim insanlarına çok daha geniş şekillerde yardımcı olması bekleniyor. Max Planck Astronomi Enstitüsü’nden Laura Kreidberg, “Bize genel olarak Dünya benzeri gezegenler hakkında fantastik yeni bakış açıları sunacak ve bu gezegenlerin bugün olduğu gibi sıcakken erken Dünya’nın nasıl olabileceğini öğrenmemize yardımcı olacaklar” dedi.
James Webb Uzay Teleskobu misyonu ayrıca, Big Bang’den sonra oluşan ilk galaksilerin izini sürmeyi, galaksilerin oluşumdan bugüne nasıl evrimleştiğini bulmayı ve diğer hedeflerin yanı sıra gezegen sistemlerinin fiziksel ve kimyasal özelliklerini ölçmeyi amaçlıyor.
