Cuma akşamı Cannes Film Festivali dünya prömiyerine kritik tepkiler George Miller‘s Üç Bin Yıllık Özlem spektruma yayıldı. Ancak, bir hikaye ve mitoloji aliminin hikayesini anlatan filmin kalitesi hakkında nasıl hissedildiğine bakılmaksızın (Tilda Swinton) bir cin olduğunda dünya görüşü sorgulanır (İdris Elba) hayatına giriyor – ödül sezonunda büyük bir oyuncu olması pek mümkün görünmüyor.
Akademi ara sıra tuhaf bir peri masalını ısırsa da – bkz. Hugo (2011), Guney vahsetinin canavarlari (2012) ve jojo tavşanı (2019) – bu tür bir film, sert ısırılan Oscar seçmenlerine asla kolay bir satış değildir. Cannes’ın filmi yarışma dışı olarak göstermesi ve MGM-UAR’ın filmi uygun olmayan bir tarihte 31 Ağustos’ta sinemalarda yayınlamayı düşünmesi, bana filmin sınırlarının da farkında olabileceklerini gösteriyor.
Bu arada, Cuma gününe doğru gece yarısına doğru Palais, Akademi’nin sahip olduğu türden bir soyağacına sahip olduğunu düşündüğüm yarışma dışı başka bir filmi sergiledi. Might en iyi uluslararası özellik yarışında yanıt verin – yani, Güney Kore’ninki kadar derin bir yedek kulübesi olan bir ülkeden gelmediyse. atıfta bulunuyorum Avlamakilk yönetmenlik denemesine damgasını vuran sürükleyici bir aksiyon gerilim filmi. Kalamar Oyunu öncülük etmek Lee Jung-jaeKuzey Koreli bir köstebekten korkan Güney Koreli istihbarat ajanlarını konu alan bu filmde de rol alan , onların saflarına sızdı.
İnsanın filmin karmaşık olay örgüleri ve karakter ağında kendini biraz kaybedebileceği anlar vardır, ama aynı şey film için de geçerliydi. Z (1969) veya Tamirci Terzi Asker Casus (2011) ve bu filmler gibi bu da asla sürükleyici ve eğlenceli değil. İle Parazit arkasındaki destekçi CJ Entertainment, büyük bir izleyici kitlesi bulması muhtemeldir. Ancak Güney Kore muhtemelen daha deneyimli bir yazar – belki Park Chan-wook‘s Ayrılma Kararı veya Hirokazu Kore-eda‘s Komisyoncuikisi de yakında Cannes’da yarışmada gösterilecek – Oscar girişi olarak.
