İğne Gözü takma adını taşıyan sarmal gökada NGC 247’nin (Caldwell 62) Hubble Uzay Teleskobu görüntüsü. Kredi: NASA, ESA ve H. Feng (Tsinghua Üniversitesi); Görüntü işleme: G. Kober (NASA Goddard/Catholic University of America)
Bu NASA Hubble uzay teleskobu Resim İğne Gözü takma adı verilen sarmal gökadanın bir bölümünü göstermektedir – cüce sarmal gökada için uygun şekilde küçültülmüş bir isim. NGC 247 ve Caldwell 62 olarak da bilinen İğne Gözü, bize en yakın gökada grubu olan Heykeltıraş Grubu’nda (Yerel Grup) yaklaşık 11 milyon ışıkyılı uzaklıkta yer almaktadır. Gökadaya takma adı verildi çünkü bir ucunda garip bir yıldız boşluğu var (bu Hubble yakın çekiminde görülmedi, ancak aşağıdaki geniş alan görünümünde görülebilir). ESOLa Silla Gözlemevi).
Bu Hubble görüntüsü, boşluğun karşı tarafında, galaksinin en ucuna yakınlaştırır. Gökada diskinin kenarının altında, daha küçük ve daha uzak gökadalar ve ayrıca bizimle NGC 247 arasında uzanan çok parlak bir ön plan yıldızı görülebilir. Parlak kırmızı, yüksek yoğunluklu gaz ve toz alanlarını ve oldukça yakın olan güçlü yıldız oluşumunu gösterir. galaksinin kenarına.
Sarmal gökada NGC 247’nin bu resmi, ESO’nun Şili’deki La Silla Gözlemevinde Geniş Alan Görüntüleyici (WFI) kullanılarak çekildi. NGC 247’nin, Cetus (Balina) takımyıldızında yaklaşık 11 milyon ışıkyılı uzaklıkta yer aldığı düşünülmektedir. Samanyolu’na en yakın gökadalardan biridir ve Heykeltıraş Grubu’nun bir üyesidir. Kredi bilgileri: ESO
Galaksinin diğer tarafındaki Caldwell 62’deki “delik” şaşırtıcı bir gizemdir. Galaksinin bu bölümünde gaz sıkıntısı var, bu da yeni yıldızların oluşabileceği çok fazla malzeme olmadığı anlamına geliyor. Bu bölgede yıldız oluşumu durduğundan, eski, sönük yıldızlar boşluğu dolduruyor. Bilim adamları hala bu garip özelliğin nasıl oluştuğunu bilmiyorlar, ancak çalışmalar başka bir galaksiyle geçmiş yerçekimi etkileşimlerine dair ipuçları veriyor.
Caldwell 62 ayrıca ultra parlak X-ışını kaynağı olarak bilinen bir nesneye de ev sahipliği yapıyor. Bilim adamları, bu süper parlak X-ışını kaynaklarının doğasını uzun süredir tartışıyorlar. Alışılmadık derecede büyük miktarlarda gazla beslenen yıldız kütleli kara delikler mi? Yoksa uzun zamandır aranan “orta kütleli” kara delikler mi, yıldız benzerlerinden düzinelerce kat daha büyük ama çoğu galaksinin merkezindeki canavar karadeliklerden daha küçük mü? Gökbilimciler, NGC 247’yi birden fazla ışık biçiminde (Hubble kullanılarak görünür ve kızılötesi ve Chandra X-ışını Gözlemevi kullanılarak X-ışınları) inceleyerek, X-ışınlarının bir ara kütlenin etrafındaki bir diskten geldiğine dair işaretler buldular. Kara delik.
