Geri dönmek güvenli: Destiny 2 şimdi resmen gerçekten iyi

Eylül 2014’te orijinal oyun çıktığından beri sürekli Destiny oynuyorum. PCGamesN’deki meslektaşlarım anlaşılır bir şekilde beni bir hayran olarak tanımladılar.

Bu beni rahatsız ederdi. İlk günden itibaren Bungie’nin canavarı, doğru olanı olduğu kadar hayal kırıklıklarıyla da dikkat çekiciydi ve ‘Kader adamı’ olarak bilinmek, kusurlarını fark etmediğimi gösteriyor. Çok fazla hayal kırıklığı yaratan hikayeden ya da zihin uyuşturan eziyetlerden sonra, bu devasa oyunun inceliklerini bilmenin işim için faydalı olduğu gerçeği olmasaydı, oynamayı bırakacağım kesinlikle anlar vardı.

Bu, Destiny’yi daha önce denediyseniz ve geri döndüyseniz, anlıyorum demektir. Ama belki de uzaktan seyrediyor, her şeyin düzeleceği bir zamanın gelip gelmeyeceğini merak ediyor olabilirsiniz. Bu anı, Destiny 2 incelememizde çok gerilerde hayal etmiştim ve şu sonuca vardım: “Eğer satılmadıysan, şimdi karar vermene gerek yok. Kader şüphesiz devam edecek.” Gerçekten de oldu ve bu yıldan itibaren onu oraya koyacağım: şimdi tam zamanı. Destiny 2 uzun süredir gelişiyor, ama gerçekten, düzgün bir şekilde şimdi güzel.

Kilit dönüm noktası, en son genişleme olan Beyond Light idi. İçeriğini incelememizde övdüm – Europa nefes kesici bir destinasyondur ve Deep Stone Crypt kolay olsa da bazı eğlenceli mekaniklere ve aşkın uzay yürüyüşü sekansına sahipti – ancak Destiny’nin hikaye anlatımı ve güncelleme modelleri üzerindeki dramatik etkisi o zamanlar net değildi. . Ama şimdi, geriye dönüp baktığımda, Kasım 2021, altı yıl sonra Destiny’i gerçekten sevmeye başladığım andı.

Artık her sezon, yoğun programları olan bizlere yetişmek için zaman vermek için duraklamadan önce birkaç hafta boyunca ortaya çıkan bağımsız bir hikayeye sahip. Bungie, Destiny’nin şişirilmiş kadrosu göz önüne alındığında, herkese spot ışığında biraz zaman verme konusunda beklenebileceği kadar iyi bir iş çıkarıyor ve tüm farklı yaylar, Şubat ayında The Witch Queen genişlemesi ile büyük bir kreşendoda bir araya gelecek gibi görünüyor. Bu hikayeler, Kabal’ın savaşçı kültürünü, Eliksni içindeki kültürel bölünmeyi ve Crow’un geçmiş ve şimdiki kimlikleriyle mücadelesindeki dirilişin sonuçlarını araştırdı.

Beyond Light ve Season of the Splicer yedi yıldır akılsızca öldürdüğümüz sözde ‘Düşmüş’ün zihniyetine dair dokunaklı bir fikir verdi: bir zamanlar iyiliksever bir tanrının keyfi terkine kim kızmaz ki? ya da şimdi onun lütfunu alanlardan nefret mi ediyorsunuz? Ve özellikle kutsamamıza nefretle değil, kabul ve söz konusu tanrıya sürekli inançla tepki vermeyi seçen bir alt grup gösterildiğinde, tüm türü şeytani bir monolit olarak görmek ne kadar yanlış olur?

Bir yağmacı nişancı olarak, Destiny her zaman size sonsuz düşman orduları fırlattı, ancak bu tür bir bağlam olmadan onları birbirinin yerine geçebilir ve anlamsız olarak görmek kolaydı. Bunu yapmanın şimdi daha zor olması heyecan verici.

Ben olduğum birkaç an sahip olmak geçmişte bir Destiny hayranıydım, onun bilgisini de dahil etmiştim: Orijinal oyundaki grimoire kartlarını kontrol eden ineklerden biriydim ve yavaş yavaş bazı harika hikayelerin olduğunu anladım. abilir Destiny’nin eşsiz, barok bilimkurgu evreninde anlatılacak. Ancak olası Forsaken istisnası dışında, oyunda gerçekten gördüğümüz hiçbir şey şu ana kadar bu potansiyeli sunmadı.

hatıralar

Muhtemelen orijinal Destiny memesi olan Loot Cave, ilk oyunun piyasaya sürülmesinden kısa bir süre sonra ‘keşfedildi’. Ben de dahil olmak üzere bir avuç Muhafızın bir mağaranın etrafında toplandığını ve bir miktar mor ganimet elde etme umuduyla sonsuz yumurtlayan düşmanlarını vurduğunu gördü. Bunun olma olasılığı çok düşük olsa da, bu, oyunu oynamaktan daha etkili bir yöntem olarak görülüyordu.

Rakiplerimizin bilgisini ve kültürünü keşfetmenin yanı sıra, yeni mevsimsel model, karakterlerin çok daha zengin gelişim döngülerinden geçmesini sağlıyor. Ikora’nın Lakshmi-7’nin bölücü propagandasına karşı sabrını giderek yitirdiğini ve ikisi karşılıklı saygıya dayalı huzursuz bir ittifak geliştirirken Zavala’nın İmparatoriçe Caiatl ile kuru espriler yaptığını gördük. Eylemleri motivasyonlarına tekabül eder, değerleri savunurlar ve bunu yaparken her bir ark anlamlı sonuçlara varmadan önce çarpıklıklara ve dönüşlere neden olurlar.

Beyond Light’tan sonra tüm bunların bu kadar çabuk ve eksiksiz bir şekilde yerine oturması ve oyundan aldığım keyfi bu kadar değiştirmesi olağanüstü. Bungie’de özetlenen IGN’nin Aralık ayı raporu.

Hikayenin ötesinde, Destiny 2’ye yapılan en son güncellemeler, onun aptallık potansiyelini benimsediğini gördü. 30. Yıldönümü paketi, neşeli bir iç referanslar ve kafa karıştırıcı kanoniklik paketidir. Yeni zindan – birinci sınıf bir oyun sonu içeriği – esasen bir mem üzerine kurulu.

Bu arada Dares of Eternity, Bungie çoklu evreni kucaklıyor: Halo gibi önceki oyunlarından esinlenen güçlü silahlar, boyutlar arası bir atın ev sahipliği yaptığı kozmik bir oyun şovunda kazanmaya hazır. Bu, oyunu yazmanın şimdiye kadar sahip olduğu en neşeli aptallık ve Destiny 1’in vanilya kampanyasının po-suratlı melodramından çok uzak.

Chosen, Splicer ve özellikle 30. Yıldönümü paketi sezonlarından gelen ganimetler, Destiny tarihinde en çok arzu edilen ve etkili olanlardan bazılarıdır – o kadar ki, The Witch Queen’de bir tür sıfırlama konusunda endişeleniyorum, ancak bu arada Beyond Light ile ilgili birkaç şikayetten biri düzeltildi.

Bir şikayet daha önemli ve hala toplulukta sorunlu bir nokta: eski içeriği ‘gömme’ politikası veya Destiny’nin teknik açıdan daha kolay yönetilmesini sağlamak için oyundan kaldırma. Parasını ödediğiniz bir şeyin keyfi olarak kaldırılmasının berbat olduğu konusunda hemfikir olsam da, içeriği hiç deneyimlememiş kimseler tarafından kaçırılmayacak. Bu, Destiny Content Vault’un yeni gelenleri incittiği ve daha az geçici olduğu anlamına gelir; Yapacak o kadar çok şey var ki sıkılmanıza bile gerek yok ve Destiny 2’nin daha yeni içeriği o kadar yüksek standartta ki, korunduğunu varsayarsak oyunun en iyi günleri ileride.

Pek çok kişi aynı fikirde olmayacak ve bu iyi. Aslında, bitmek bilmeyen çekişmeler topluluğu Destiny’e o kadar derinden yüklenmiş ki, bunu bir özellik olarak düşünüyorum: Hiç bu kadar ayrıntılı bir şekilde tartışılan, hem fikir üretme hem de bölme konusunda bu kadar usta bir oyun tanımadım. Bungie’nin evrensel bir oyun yapma kararlılığının bir ürünü, her tür oyuncu için her tür programda bir aktivite sunan bir oyun. Bunun klasik örneği, PvP ve PvE ayrımıdır: oyunun iyi olup olmadığı konusunda her zaman anlaşamayan ve muhtemelen her zaman da öyle olacak olan iki hane, tartışmasız itibar açısından benzerdir.

Yani iyileştirme için yer var, elbette. Demek istediğim, şikayetler listesi hiçbir zaman şimdiki kadar kısa olmamıştı, yedi yıllık zorlu, yinelemeli çalışmanın ardından, Bungie’nin haklı çıkardığı şeylerin listesi hiç bu kadar uzun olmamıştı. Denge, geçen yıl bir noktada benim için kararlı bir şekilde devrildi. Aynısını bulabilirsin.