Yüksek performanslı ve daha düşük maliyetli üst düzey elektronikler için DNA yapıları. “Yakın geleceğin” teknoloji şirketlerine giden yol biyoloji ve elektroniğin evliliğinden geçiyor. Ve bu amacı takip ediyor, yani üç boyutlu nanotransistörlerin üretimindeki biyolojik yaklaşımın, yeni nesil nanometrik boyutlu elektronik bileşenler ve düşük üretim maliyetleri oluşturmak için aktarılması, Avrupa projesinin (3,7 milyon avroyla finanse edilen) 3D- olarak adlandırılmasıdır. Tuğla. Modena Üniversitesi Reggio Emilia Üniversitesi profesörü ve IIT araştırmacısı Denis Garoli ve IIT araştırmacısı Remo Proietti Zaccaria’nın koordine ettiği ve İspanya, Almanya, Belçika ve Belçika’da bulunan üniversitelerin ve araştırma merkezlerinin bir araya geldiği çalışma grubu tarafından yürütülmektedir. İsviçre katılıyor.
«Nanoelektronikte kullanılan mevcut teknolojiler, performansları maksimum limitlerine yakın olan metal oksit yarı iletkenlere dayanan cihazları kullanıyor – İtalyan Teknoloji Enstitüsü tarafından açıklığa kavuşturuldu. Bilim camiası henüz bilgi işlem gücü ve enerji verimliliğinde ilerlemeyi garanti edebilecek alternatif teknolojileri tanımlamadı. Bu nedenle, 3D-Bricks projesi üzerinde çalışan grup, dikkatlerini “tek bir atoma eşit boyutu ümit verici kimyasal-fiziksel özellikler veren karbon nanotüplerin, DNA bazlı teknolojilerle bir araya gelerek üretim amacıyla kullanımına odaklama kararı aldı.” hem küçük boyut hem de yüksek performans, ayrıca düşük üretim maliyetleri açısından tamamen yenilikçi nano transistörler».
Araştırmacılara göre proje, “karbon nanotüplerle transistör yapımında kullanılan tekniklerin hiç de basit olmadığı” göz önüne alındığında mevcut senaryoda devrim yaratmayı amaçlıyor. Yöntem kolayca açıklanabilir: “3D-Bricks projesi, DNA’nın üç boyutlu ve iki boyutlu yapılar yaratma konusundaki doğal yeteneğinden faydalanması anlamında biyolojik bir yaklaşım sunacak ve DNA’dan oluşan yapıları rehber maskeler olarak ele alacaktır. transistörlerin yapımı. Bireysel karbon nanotüpler, referans yapıyı takip ederek kendi kendine birleşen, metal veya yarı iletken malzemeyi oluşturacak “yapı taşları” olarak kullanılacaktır.
Sonuç olarak, DNA’dan yapılmış kılavuz yapılara tutturulmuş nanomateryallerin kullanımı, “bir yandan transistörlerin imalatındaki karmaşıklığı ve üretim maliyetlerini azaltmayı, diğer yandan uzaysal çözünürlüğü çok küçük olan yapılar elde etmeyi mümkün kılacaktır” Çift sarmalın boyutları yaklaşık 2 nanometredir. Tek bir malzeme katmanı oluşturmak için kullanılan biyolojik yaklaşıma elektronik yaklaşım da eşlik edecek. “Aslında, kendiliğinden bir araya getirilen malzemenin tek bir katmanı hazır olduğunda, araştırmacılar aynı biyo-imalat süreci yoluyla diğer katmanları da ekleyecek, elektronik mantıkları yerleştirecek ve sonunda kompakt ve verimli bir nano-transistör elde edecekler.” Uzmanların belirttiği gibi “yakın geleceğin” teknoloji şirketlerinin önünü açacak çözümler.
