30 yıl önce başladı Alien Life için en büyük aramalardan biri – bugünkü eski yaşıyor

Şubat 1995’te, SETI Enstitüsü olarak bilinen küçük bir araştırma organizasyonu, yüzyıllarlık bir soruya cevap için en kapsamlı arayışını başlattı: Evrende yalnız mıyız?

Bu Pazar, Proje Phoenix olarak adlandırılan arama için yapılan ilk astronomik gözlemlerin 30. yıldönümünü işaret ediyor. Bu gözlemler, Yeni Güney Galler, Avustralya’nın merkezindeki Wiradjuri ülkesindeki Parkes Gözlemevi’nde dünyanın en büyük radyo teleskoplarından birine ev sahipliği yapıldı.

Ancak Phoenix Projesi yerden çıktığı için şanslıydı.

Üç yıl önce NASA, on yıl süren bir on yıl süren, 100 milyon dolarlık karasal zeka (SETI) aramaya başlamıştı. Ancak 1993 yılında, ABD Kongresi, artan ABD bütçe açığı nedeniyle program için tüm fonları azalttı. Artı, Kongre’de seti şüphecileri Programı alay etti “Küçük Yeşil Adamlar” için çok zorlu bir arama olarak.

Neyse ki, SETI Enstitüsü projeyi canlandırmak için yeterince özel bağış sağladı – ve Proje Phoenix Rose küllerden.

Radyo sinyallerini dinlemek

Başka bir yerde yaşam varsa, bir gezegende güneşimize benzer uzun ömürlü bir yıldızın yörüngesinde bir gezegende evrimleştiğini varsaymak doğaldır. Bu nedenle, seti aramalar genellikle en yakın güneş benzeri yıldızları hedefler, kasıtlı olarak yolumuza giren veya başka bir gezegenden yayılan tekno işaretleri olan radyo sinyallerini dinler.

Tekno sinyalleri dar bir frekans yelpazesiyle sınırlıdır ve teknolojiler tarafından üretilen bizimki gibi ileri bir medeniyetin kullanabileceği ileri düzey bir medeniyet.

Gökbilimciler, galaksimizdeki gaz ve toz bulutlarına nüfuz edebildikleri için radyo dalgalarını kullanıyor. Ayrıca aşırı güç gereksinimleri olmadan büyük mesafelerde seyahat edebilirler.

MurriyangCSIRO’nun Parkes Gözlemevi’ndeki 64 metrelik radyo teleskopu, 1961’den beri faaliyet gösteriyor. Astronomik keşiflerden oluşan zenginlik yaptı ve uzay görevlerini izlemede çok önemli bir rol oynadı – özellikle Apollo 11 Moonwalk.

Güney Yarımküre’deki en büyük tek tabakalı radyo teleskopu olarak, Güney Gökyüzündeki SETI hedefleri için kullanılması doğal tesistir.

Project Phoenix dünya çapında birkaç büyük teleskop kullanmayı planlarken, bu tesisler büyük yükseltmeler geçiriyordu. Bu yüzden Parkes’te gözlem programı başladı.

2 Şubat 1995’te Murriyang, doğal olarak Phoenix takımyıldızında Dünya’dan 49 ışıkyılı özenle seçilmiş bir yıldıza işaret etti. Bu, projenin bir parçası olarak yapılan ilk gözlemdi.

Lojistik ve teknolojik bir başarı

Phoenix Projesi, Parkes’ta birçok uzun geceyi aramana adanmış 16 hafta boyunca gözlemleri denetleyen ünlü bir seti araştırmacısı olan Jill Tarter tarafından yönetildi. (Jodie Foster’ın 1998 filmi ile ilgili karakteri büyük ölçüde Jill’e dayanıyordu.)

Proje Phoenix ekibi, verileri işlemek için son teknoloji ürünü dokunmatik ekran teknolojisine sahip bilgisayarlarla dolu bir fragman getirdi.

Bogong güveleri, işlemede bazı erken kesintilere neden oldu. Bu büyük, gece güveleri bilgisayar ekranlarından ışığa çekildi ve ayarları değiştirmek için yeterli güçle uçtu.

16 haftadan fazla, Phoenix Projesi ekibi, 1.200 ila 3.000 mega-hertz frekanslarında Murriyang’ı kullanarak 209 yıldız gözlemledi. Uzaylı yaşamın gerçek sinyallerini bulma şansını en üst düzeye çıkarmak için hem sürekli hem de nabız sinyallerini aradılar.

Radyo teleskopları, uzak göksel nesnelerden kaynaklanan zayıf radyo emisyonlarını tespit edebilir. Ancak, cep telefonları, Bluetooth bağlantıları, uçak radarı ve GPS uyduları tarafından modern toplumda (kendi tekno işaretlerimiz) üretilen radyo dalgalarına da duyarlıdırlar.

Bu tür yerel parazitler, seti aramalarının aradığı sinyal türlerini taklit edebilir. Yani ikisi arasında ayrım yapmak çok önemlidir.

Bunu yapmak için Project Phoenix, tespit edilen sinyallerin bağımsız bir şekilde kontrol edilmesi için ikinci bir radyo teleskopu kullanmaya karar verdi. Csiro, gerçek zamanlı olarak sinyal adaylarını takip etmek için Parkes’in yaklaşık 200 kilometre kuzeyindeki 22 metrelik Mopra radyo teleskopuna erişim sağladı.

16 hafta boyunca, ekip Parkes’te toplam 148.949 sinyal tespit etti – bu yaklaşık% 80’i yerel sinyaller olarak kolayca reddedilebilir. Ekip hem Parkes hem de Mopra’da 18.000’den fazla sinyali kontrol etti. Sadece 39 tüm testleri geçti ve güçlü seti adaylarına benziyordu. Ancak daha yakından incelendiğinde, ekip onları uydulardan geldiğini belirledi.

Jill Tarter’in bir madde 1997’de, “bir kanıt olmasa da [extraterrestrial intelligence] Sinyal bulunmadı, gizemli veya açıklanamayan sinyaller geride kalmadı ve Avustralya dağıtım lojistik ve teknolojik bir başarıydı. “

Yeni nesil radyo teleskopları

Proje Phoenix 2004’te sona erdiğinde, proje yöneticisi Peter Backus sonuçlandırılmış “Sessiz bir mahallede yaşıyoruz.”

Ancak çabalar, daha geniş bir frekans aralığında ve daha fazla hedef için daha fazla hassasiyetle uzaylı yaşamını aramaya devam ediyor.

Dinle 2015 yılında başladı ve yine Parkes teleskopunu diğerleri arasında kullandı.

Atılım Dinleme, en yakın yıldızların bir milyonunu ve en yakın 100 galaksiyi incelemeyi amaçlıyor.

Bu projenin bir parçası olarak 2019 yılında Parkes’te tespit edilen beklenmedik bir sinyal, yerel olarak üretilen bir sinyal olduğu sonucuna varılmadan önce özenli detaylarla incelenmiştir.

Yeni nesil radyo teleskopları, bugün olan tesislere kıyasla hassasiyette bir sıçrama sağlayacak – daha büyük toplama alanından, gelişmiş çözünürlük ve üstün işleme yeteneklerinden kaynaklanacak.

Bu yeni nesil radyo teleskoplarının örnekleri arasında Ska-düşük teleskopBatı Avustralya’da yapım aşamasında ve Ska-orta teleskopGüney Afrika’da inşa ediliyor. Dünyanın ötesinde yaşam olup olmadığı da dahil olmak üzere çok çeşitli astronomik soruları cevaplamak için kullanılacaklar.

Seti öncüsü Frank Drake Bir zamanlar not edildi“Evrende bulabileceğiniz en büyüleyici, ilginç şey başka bir yıldız ya da galaksi değil … ama başka bir yaşam.”

Bu makale şuradan yeniden yayınlanmıştır. Konuşma Creative Commons lisansı altında. Oku orijinal makale.