NBA 2K oyunlarını incelediğim yıllarda, oyunun birçok yönden basketbola yazılmış gerçek bir aşk mektubu gibi hissettirmesini takdir ettim ve hatta bekledim. Bu, on yıldan uzun süredir devam eden serinin tutarlı bir özelliği oldu. NBA 2K sadece basketbol kültürünü yakalamakla kalmıyor; onu şekillendirmeye de yardımcı oluyor. Hiçbir oyun -Amerikalıların futbola olan benzersiz tutkusunu simüle ederek kendisine bahşedilen başlangıç avantajına rağmen Madden bile- NBA 2K kadar sürükleyici ve ödüllendirici bir paket sunmuyor. İşte bu yüzden, NBA 2K25 incelememe ek olarak -ve oradaki ayrıntılara çok fazla gömülmemek için- yılın değişmez spor oyunu olan oyunu hâlâ etkileyen talihsiz ödeme-kazan ekonomisine de değinmek için bir an ayırıyorum.
NBA 2K oynamıyorsanız, bu konudaki sıkıntılarına aşina olmayabilirsiniz ve oynuyorsanız, artık onu bir endişe olarak görmediğiniz noktaya kadar normalleştirmiş olabilirsiniz. Odak noktasının genellikle takım merkezli Franchise tarzı mod veya fantezi kart toplama ganimet kutusu modu olduğu diğer spor oyunlarının aksine, Visual Concepts, MyCareer modunu ve sosyal MMO merkezi The City’yi, spor oyunları dünyasında ilgi çekici ve bir şekilde, bunca yıldan sonra bile hala rakipsiz olan bir tandem cazibe sunmak için geliştirdi.
Oyuncular bir karakter yaratır ve RPG’deki gibi bir yapı belirler, bu da oyuncularının sahada nasıl performans göstereceğini belirler. Buradan, hikaye odaklı bir hikaye modunu takip edebilir, bir NBA takımına katılabilir ve kariyerlerinin birçok sezonunu oynayabilir ve en iyisi, The City’deki oyunun gelişen topluluğuna atlayabilirler. Sınırlı süreli etkinlikler, sokak basketbolu tarzı sahalarda maçlar, özel takım arkadaşları gruplarıyla rekabetçi 5v5 maçlar ve çok daha fazlası gibi etkileyici bir dizi yapılacak şey sunan paylaşımlı sosyal alan. Bu yıl, go-kartlarla bile yarışabilirler.
Şehir ve MyCareer, spor oyunlarının piyasadaki en derin deneyimini yaratmak için bir araya geliyor, ancak özel oyuncularını rekabetçi hale getirmek için ekstra para harcamaları veya banka kartlarını sanal olarak kaydırarak öne geçen diğerlerinin denizinde boğulmaları öğretilen bir topluluk tarafından her yıl engelleniyor. Bunun nedeni, MyCareer oyuncusunun sahada berbat bir performans sergileyerek başlaması (genel olarak 60 (OVR) derecelendirmesi taşıması) ve Sanal Para (VC) adı verilen oyun içi paranın, sadece onlar için havalı tişörtler ve spor ayakkabılar satın almak yerine MyCareer oyuncusunu geliştirmek için kullanılabilmesidir. Topluluk bu gerçeğe o kadar uyum sağlamış ki, benim deneyimime göre oyunun lansman gününde bile birçok oyuncunun 60’ların altında olduğunu görmek oldukça nadirdir.
Kesinlikle doğru olmasa da, hissediyor herkes oyuncusunu çevrimiçi olarak başkalarıyla rekabet edebileceği bir OVR’ye çıkarmak için biraz fazla para harcıyormuş gibi ve oyunun uzun yıllar boyunca dikkatli tasarım seçimleriyle ima ettiği sosyal baskılar bu sorunun neredeyse hiç düzelmeyeceği hissini veriyor. Lansman günü, oyuncuların The City’ye vardığı metro tünelinde bekledim ve pankartları hala 60 veya hatta 70 OVR civarında dolaştığını gösteren oyuncuları tespit etmeye çalıştım. Bir tane bulmam nadirdi ve bulduğumda da hareketsiz duruyorlardı, bu da diğer taraftaki insanın oyuncularını yükseltebilmek için hemen orada VC’lerini satın almış olabileceği gibi pek de olası olmayan bir senaryoyu akla getiriyordu.
VC’ye yatırım yapmamayı seçen bir oyuncu oyuna 60 OVR’den başlayacak ve daha fazla harcama yapan ve takımlarında düşük seviyeli bir oyuncuya yer vermek istemeyen arkadaşları ve takım arkadaşları tarafından dışarıda bırakılma riskiyle oyun boyunca yavaş yavaş gelişmek zorunda kalacak. sadece NBA 2K’da 70 dolar harcamak, oyunları herkes için daha zor hale getirebilir. Lansman gününde bir PvP oyununda oynayan 10 kişiden biriyseniz ve bunlardan dokuzu 80+ OVR ise ve siz 60 OVR iseniz, kötü zamanlar geçireceksiniz ve takım arkadaşlarınızın deneyimini de kötüleştireceksiniz. 2024’e gelindiğinde, NBA 2K topluluğu, bir oyuncu olarak hayatta kalmak için ihtiyaç duyduklarını harcayarak bu gerçeğe uyum sağlamış gibi görünüyor.
Bu yılki incelemem için, oyunun inceleme kopyasıyla birlikte gelen 100.000 VC’nin (yaklaşık 30 dolar değerinde) hiçbirini harcamadığım yeni bir yöntem denedim, böylece 60 OVR oyuncusu olarak oyuncumu eğitim, farklı modlar oynama ve başka şekillerde öğütme yoluyla daha iyi hale getirmeye çalışarak daha iyi deneyimleyebildim. Bulduğum şey, oyunun hiç de eğlenceli olmadığıydı. PvP’de, diğer takımdaki benden çok daha iyi oyuncuları, ister insan ister oyunun CPU boss’ları olsun, kapsayamadığım için takım arkadaşlarım için sürekli bir hayal kırıklığı kaynağıydım. Başkalarının OVR derecelendirmelerini görebildiğiniz modlarda, bazıları belki de benim getireceğim baş ağrısını istemedikleri için, eşleştirmeden hemen çekildi.
Diğer modlar bu sayıyı gizler, ancak oyuncumun düşük mecazi tavanı, benim deneyimime göre, yakında aynı sonuca varacakları anlamına geliyordu. Esasen spor salonundaki derslerde son sırada seçiliyordum çünkü oyuncumu yetenekli hale getirmek için 30 veya daha fazla dolar harcamak istemiyordum. Solo kariyer oyunlarında bile geçen sezon Pistons’ta takılıp kalmış gibi hissettim. 48 saat geçmeden pes ettim ve oyunda önemli bir şey başarabilmek için VC’mi oyuncum için daha iyi nitelikler satın almak için kullandım.
Herkes aynı durumda olsaydı, 60 OVR’den daha iyi bir şeye doğru yavaş yavaş ilerlemek keyifli olurdu. Bunun yerine, oyunun sunucuları çevrimiçi oluyor ve oyuncular başka bir şey yapmadan önce, görünüşte önemli sayıda oyuncu, Scrooge McDuck’ın kasasını doldurabilecek miktarda oyun içi altın para satın alıyor. Bu yıl All-Star Edition olarak adlandırılan oyunun yıllık 100 dolarlık versiyonunun, oyuncuları yaklaşık 80 OVR’ye ulaştıracak kadar VC ile gelmesi benim için dikkat çekici ve yine de birçok oyuncu bunun üstüne daha fazla para harcıyor çünkü oyuncuların hemen başlangıçta 85 veya hatta 90 OVR’yi geride bıraktığını kolayca görebilirsiniz. Oyuncular ve medya sık sık birçok büyük oyunun beklenen fiyatının 70 dolara çıktığını tartışıyor, ancak NBA 2K fiili olarak ilk 100 dolar üstü spor oyunu gibi görünüyor. Oyunun en iyi moduyla ilgilenirken bundan daha az ödemek hayal kırıklığına ve dışlanmaya davetiye çıkarıyor.
![Oyunu kendim olarak oynamak çok eğlenceliydi, ta ki sanal dünyamda da faturaların biriktiğini görene kadar.](https://teknomers.com/wp-content/uploads/2024/09/1726010440_796_NBA-2K25-Pay-To-Win-Unsurlarindan-Zarar-Goren-Inanilmaz-Bir-Oyun.jpg)
Bu, geçen yıl yazdığım bir şeye bağlanıyor; spor oyunlarının bu tür şeyleri nasıl başarabildiğini, diğer oyunların ise başaramadığını hayıflanarak yazmıştım. Çoğu kişi denemezdi ve diğerleri Yapmak Bazen deneyin, Overwatch 2’nin bazı kahramanlara ödeme duvarı koyması veya Star Wars Battlefront 2’nin oyun tarzını değiştiren yükseltmeleri mikroişlemler olarak sunması gibi, onaylamayan oyuncu tabanının bir değişikliği zorlaması genellikle uzun sürmez. Bu kalibrede bir video oyunu yapmanın maliyetinin caydırıcı olduğunu anlıyorum ve bu yüzden her zaman bol miktarda kozmetik DLC seçeneğiyle rahattım. Hatta Fortnite, Sea of Thieves ve hatta NBA 2K gibi oyunlara bolca para harcadım, avatarlarım için görsel olarak harika stil seçenekleri satın aldım. NBA 2K’nın The City modunun sanal bir alışveriş merkezi gibi görünmesine bile alıştım – kısmen bu yılki oyunda akıllıca bir şekilde bir sahil yürüyüş yolu gibi sunulmuş olması nedeniyle, dev bir açılır reklam gibi hissettirmiyor. Ancak bir oyunun para biriminin oyun tarzını NBA 2K’nın yıllardır yaptığı gibi önemli ölçüde etkilemesine izin verdiğinizde, kesinlikle bir çizgi aşılmış demektir.
Bu ekonomik sorunların Visual Concepts’in tercihi olmadığı hissine kapılıyorum ve bu büyük ihtimalle bir yayıncı emrine daha yakın. Visual Concepts ekibi açıkça basketbolu seviyor ve her yıl NBA 2K serisiyle yaptığı tüm harika yeni şeyleri duymayı gerçekten dört gözle bekliyorum. Bu yılki oyun da farklı değil ve bu oyunun aksi takdirde ne kadar harika olduğuna dair daha geniş bir fikir edinmek için NBA 2K25 incelememin tamamını okumalısınız. Gerçekten birçok yönden tek başına duruyor ve sonsuza kadar oynayabileceğim ve yapılacak eğlenceli şeylerden asla mahrum kalmayacağım tek spor oyunu gibi hissettiriyor. Çoğu oyuncu için sahaya çıkmadan önce aşmaları gereken maliyetli bir yıllık engel olması çok kötü.