Derin Uzay Ağı’nın Goldstone gezegen radarı, 2024 MK ve 2011 UL21 asteroitlerinin Dünya’nın yanından güvenli bir şekilde geçerken onları gözlemlemekle yoğun birkaç gün geçirdi.
Araştırmacılar NASAJet Tahrik Laboratuvarı (JPL) Güney Kaliforniya’da yakın zamanda gezegenimizin yanından geçerken iki asteroit izledi. Birinin etrafında dönen küçük bir ay olduğu ortaya çıktı, diğeri ise Dünya’ya en yakın yaklaşmasından sadece 13 gün önce keşfedilmişti.
Her iki yakın Dünya nesnesinin de gezegenimize çarpma riski olmamasına rağmen, bu iki yakın yaklaşım sırasında alınan radar gözlemleri, gezegen savunması için değerli bir uygulama sağlamanın yanı sıra, boyutları, yörüngeleri, dönüşleri, yüzey ayrıntıları ve yapıları ve oluşumları hakkında ipuçları sağlayacaktır.
2011 UL21 Asteroit Karşılaşmasından İçgörüler
27 Haziran’da 4,1 milyon mil (6,6 milyon kilometre) veya Ay ile Dünya arasındaki mesafenin yaklaşık 17 katı uzaklıktan Dünya’nın yanından geçen 2011 UL21 asteroiti, 2011 yılında NASA tarafından finanse edilen Tucson, Arizona’daki Catalina Sky Survey tarafından keşfedildi. Ancak bu, Dünya’ya radarla görüntülenebilecek kadar yaklaşması ilk sefer. Yaklaşık 1,5 kilometre genişliğindeki nesne potansiyel olarak tehlikeli olarak sınıflandırılırken, gelecekteki yörüngelerinin hesaplamaları, öngörülebilir gelecekte gezegenimiz için bir tehdit oluşturmayacağını gösteriyor.
Derin Uzay Ağı’nın 230 fit (70 metre) genişliğindeki Goldstone Güneş Sistemi Radarını, yani Barstow, Kaliforniya yakınlarındaki Derin Uzay İstasyonu 14’ü (DSS-14) kullanarak, JPL bilim insanları radyo dalgalarını asteroide ilettiler ve yansıyan sinyalleri aynı antenle aldılar. Asteroidin kabaca küresel olduğunu belirlemenin yanı sıra, bunun bir ikili sistem olduğunu keşfettiler: Daha küçük bir asteroit veya aycık, yaklaşık 1,9 mil (3 kilometre) mesafeden yörüngesinde dönüyor.
Gözlemlere öncülük eden JPL’deki baş bilim insanı Lance Benner, “Bu boyuttaki asteroitlerin yaklaşık üçte ikisinin ikili sistemler olduğu düşünülüyor ve bunların keşfi özellikle önemli çünkü bunların göreceli konumlarının ölçümlerini kullanarak karşılıklı yörüngelerini, kütlelerini ve yoğunluklarını tahmin edebiliyoruz. Bu da nasıl oluşmuş olabilecekleri hakkında önemli bilgiler sağlıyor” dedi.
İkinci Yakın Yaklaşım
İki gün sonra, 29 Haziran’da aynı ekip, 2024 MK asteroitinin gezegenimizin yanından sadece 184.000 mil (295.000 kilometre) uzaklıktan veya Ay ile Dünya arasındaki mesafenin dörtte üçünden biraz daha fazla bir mesafeden geçtiğini gözlemledi. Yaklaşık 500 fit (150 metre) genişliğinde olan bu asteroit, belirgin düz ve yuvarlak bölgelerle uzun ve köşeli görünüyor.
Bu gözlemler için bilim insanları, nesneye radyo dalgaları iletmek için DSS-14’ü de kullandılar, ancak asteroitten yansıyan ve Dünya’ya geri dönen sinyali almak için Goldstone’un 114 fitlik (34 metrelik) DSS-13 antenini kullandılar. Bu “bistatik” radar gözleminin sonucu, asteroitin yüzeyinin yaklaşık 30 fit (10 metre) genişliğindeki çukurlukları, sırtları ve kayaları ortaya çıkaran ayrıntılı bir görüntüsüdür.
2024 MK büyüklüğündeki Dünya’ya yakın nesnelerin yakınlaşmaları nispeten nadirdir ve ortalama olarak her birkaç on yılda bir meydana gelir, bu nedenle JPL ekibi nesne hakkında mümkün olduğunca fazla veri toplamaya çalıştı. Benner, “Bu, Dünya’ya yakın bir asteroitin fiziksel özelliklerini araştırmak ve ayrıntılı görüntüler elde etmek için olağanüstü bir fırsattı” dedi.
Gezegen Savunmasına Katkılar
Asteroit 2024 MK ilk olarak 16 Haziran’da Güney Afrika’daki Sutherland Gözlem İstasyonu’nda bulunan NASA tarafından finanse edilen Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System (ATLAS) tarafından bildirildi. Yörüngesi, yanından geçerken Dünya’nın yerçekimi tarafından değiştirildi ve Güneş etrafındaki 3,3 yıllık yörünge periyodu yaklaşık 24 gün azaldı. Potansiyel olarak tehlikeli bir asteroit olarak sınıflandırılmasına rağmen, gelecekteki hareketinin hesaplamaları, öngörülebilir gelecekte gezegenimiz için bir tehdit oluşturmadığını gösteriyor.
Goldstone Güneş Sistemi Radar Grubu, ajansın Washington’daki merkezindeki Gezegen Savunma Koordinasyon Ofisi’ndeki NASA’nın Yakın Dünya Nesnesi Gözlem Programı tarafından desteklenmektedir. JPL tarafından yönetilen Derin Uzay Ağı, yine NASA Merkezi’ndeki Uzay Operasyonları Görev Müdürlüğü’ndeki Uzay İletişimleri ve Navigasyon program ofisinden programatik denetim almaktadır.